Nadat MARCONI zijn experiment, de eerste trans-atlantische radioverbinding, tot stand had gebracht begon de feitelijke ontwikkeling – en het gebruik van radiozendapparatuur zich meer en meer te ontwikkelen.
POLDHU RADIO CENTRE bleef zich richten op de communicatie met de zeevaart. We schrijven inmiddels 1902. Het antennepark was uitgebreid en vernieuwd. De door MARCONI gebruikte antenne werd vervangen door een houten mastontwerp met 4 vakwerkmasten van 66 meter hoog .
Hierbij een foto uit 1903, tijdens het bezoek van de Prince of Wales aan het POLDHU RADIO CENTRE. Zie ook (deels) de nieuw gebouwde antennemasten.
In 1912 kreeg MARCONI een gratis ticket om mee te varen op het mooie en nieuwe passagiersschip de “RMS TITANIC”. Vanwege zijn drukke werkzaamheden kon hij hiervan geen gebruik maken en maakte daarna een reis met de “RMS LUSITANIA”. (Dat schip werd in mei 1915 tijdens de 1e wereldoorlog getorpedeerd.)
Hieronder een foto van de “RMS TITANIC”
Een ieder weet uiteraard wat er met de “RMS TITANIC” is gebeurd. Op 15 april 1912 raakte het schip een ijsberg, raakte lek en zonk uiteindelijk.
Alhoewel vele opvarenden verdronken, hadden overlevenden dit mede te danken aan de Marconi-radio waarmee de TITANIC was uitgerust. Er werden radioverbindingen tot stand gebracht tussen zowel het schip en het Marconi-station in Chatham, Massachusetts, en direct met de “RMS CARPATHIA” die de overlevenden kwam oppikken.
De marconisten van de TITANIC bleven zo lang als kon hun noodsignalen uitzenden. Eerst deden ze dit met het verouderde noodsignaal CQD, later ook met het noodsignaal SOS. Één van hen verdronk noodlottiger wijs.
CQ klinkt in het Frans als “secú”, de eerste twee lettergrepen van “sécurité”. De toevoeging D staat voor “Disaster” of “Distress’. Internationaal gezien was CQD het tweeletter sein (CQ} gecombineerd met het 1 letter sein D. CQ betekende (en betekent) “oproep aan een onbekend station”. Het woord Sécurité is pas veel later in gebruik genomen in de (maritieme) radiotelefonie.
SOS is de naam die gegeven wordt aan het internationale noodsignaal voor draadloze communicatie. In morsecode wordt het zo weergegeven …—… Aan elkaar, dus zonder pauze, net zoals er geen pauzes in één letter zijn. De interpretatie “SOS” is dan ook tamelijk willekeurig en de betekenissen “Save our Ship” (red ons schip) en “Save our soles” (red onze zielen) zijn er later bij bedacht.
Een beeld van de zinkende TITANIC.
Na de ondergang van de TITANIC kwam er in de zomer van 1912 een radioconferentie in Londen. Hier werd de eerste aanzet gegeven tot het eerste SOLAS-verdrag (Safety of life at Sea) dat de veiligheid van mensen op zee regelt. Daar werd onder meer de 500 kHz als noodfrequentie aangewezen, waarop BUITEN noodoproepen geen openbaar radioverkeer mocht plaatsvinden. Ook werd er bepaald dat er tweemaal per uur gedurende 3 minuten radiostilte in acht diende te worden gehouden om uit te luisteren naar noodoproepen. Het huidige systeem voor noodsituaties op zee is bekend als GMDSS (Global Maritime Distress and Safety System). Zowel het SOLAS verdrag als het GMDSS vallen sinds jaren onder de INTERNATIONALE MARITIEME ORGANISATIE (IMO) en is tevens een bijzonder agentschap van de VERENIGDE NATIES.
Ter afsluiting nog 2 foto’s.
Een van de plaat met tekst zoals te lezen op het MARCONI monument op het terrein POLDHU Radio Centre.
Het andere de voorzijde van de QSL kaart van de zendamateurclub die huist in het POLDHU MARCONI CENTRE.
